Rookgordijnen rond de Bijlmer-ramp trekken op

El Al Boeing down door motor-stall

 

Motor-stall. Het was nummer 14 in de lijst met spookverhalen die de Parlementaire Enquete Commissie zou hebben ontzenuwd. Nu, na anderhalf jaar research, googlen, graven en spitten lijkt motor-stall, een nauwelijks te bevatten natuurkundig verschijnsel, waarbij 'een bel dode lucht' de turbinefan blokkeert, de oorzaak te zijn van het afvallen van motor 3. De hevige explosie van zich in de Pratt & Whitney-turbine verzamelende brandstof, en de daarmee gepaard gaande zware schokgolf moet teveel geweest zijn voor de fuse-pins. Niet uitgesloten moet worden geacht dat de hete uitlaatgassen van een aanval met hittezoekende raketten, de aanleiding was voor de motor-stall.

 

*Nano-deeltjes verarmd uranium (DU) zijn te relateren aan leukemie, longkanker, SLE en schildklierkanker

*Er was maximaal 21 ton (DU?)-munitie aan boord

*Er waren gifgassen aan boord

*Er was 145 kg nikkelpoeder aan boord (carcinogeen)

*Er was een partij lithium-batterijen aan boord; in die batterijen zit ook een nickelcompound verwerkt (carcinogeen)

* Bijlmerbewoners mogelijk besmet door besmet grondwater via lekke waterhoofdleiding

*Volksgezondheid wilde geen onrust, dus ook geen onderzoek of informatie aan huisartsen

*Eigen gewicht Boeing vier ton hoger dan RvdL aangeeft

*Boeing zat op papier 2310 kg boven max. pay-load

*Pas na het buitmaken door de Mossad van 'the originals' kwam El Al met de ontbrekende vrachtbrieven op de proppen

* De desinformatie-campagnes van BVD en Mossad: de fabel van de 'gedumpte' DC-3 motor, de CVR-onder-het-bed-verhaal, de plutoniumsmokkel, het mycoplasma...

* De spookverhalen rond radarsignalen

* Was er echt sprake van een aanval met raketten, de gevreesde Manpads?

* Sorgdrager gelooft niet in sprookjes

* Vrakking still looking for the black cat in a dark room...

*Oud-marinier signaleerde lichtspoormunitie. Lichtspoormunitie bevat soms verarmd uranium...

* Merkwaardige rol RLD bij het niet-vinden CVR

 

 

Click on this picture for the complete rocket-story.

 

 

 

Stay upwind and wear

protective mask

 

 

Hoofdofficier van justitie mr. J. Vrakking:

'Ik denk zelf wel eens dat wij in een donkere kamer

gezocht hebben naar een zwarte kat die

er niet was. Ik ga ervan uit dat ze

('de witte pakken' red.) er niet zijn geweest.'

De heer Caron: Dat gaat dan om het
eerste proces-verbaal?
De heer Van den Doel: Ja. Ik lees in
uw proces-verbaal dat u op 1 mei de
laatste getuige hoort. Hij tekent op 1
mei 1998 zijn getuigenis. Kunt u mij
uitleggen hoe de heer Vrakking op 8
april zijn aanbiedingsbrief kan
schrijven met zijn conclusies, terwijl u
het onderzoek nog niet hebt
afgesloten?
De heer Caron: Het onderzoek werd
heel nauwkeurig gevolgd door de
heer Koers, de fungerend hoofdofficier
in Amsterdam. Hij kende de
ontwikkelingen van het onderzoek.
De heer Van den Doel: Daarmee
geeft u weer geen antwoord op mijn
vraag. Mijn vraag is: hoe kunt u
verklaren waarom de heer Vrakking al
op 8 april een brief schrijft aan de
heer Borghouts?
De heer Caron: Neen, dat kan ik niet
verklaren.
De heer Van den Doel: Is het
gebruikelijk binnen Justitie dat de
conclusies al rond zijn, terwijl het
onderzoek nog loopt?
De heer Caron: De heer Vrakking is
de hoofdofficier. Het is zijn policy hoe
hij beschikt over informatie die hem
bereikt.
De heer Van den Doel: Is het
gebruikelijk dat binnen Justitie,
terwijl u nog met uw onderzoek bezig
bent, al conclusies worden getrokken
en dat die aan derden worden
medegedeeld?
De heer Caron: Ik weet niet of dat gebruikelijk is.

De enige verklaring is dat de heer Vrakking niet alleen behept is met een zeldzame vorm van nachtblindheid, maar dat hij ook over telepathische gaven kan beschikken als hem dat goed uitkomt.

Nee, dan de heer Nordholt, die kon zelfs in het pikkedonker in de bunker op het stadhuis het lichtknopje vinden. Hij was voor 't eerst in het beleidscentrum, maar toen hij het bordje 'hoofdcommissaris'' zag , wist hij meteen waar hij moest gaan zitten.

 

Sorgdrager:'Maar het bestaat niet volgens

mij dat er én mensen hebben rondgelopen

met puntmutsen én mensen met imkerhelmen

én Michelin-mannetjes én mensen met een

dikke wollen kleding én mensen met een

brandweerhelm én mensen met helmen

zoals op de bouw gebruikelijk zijn.

Kortom, al die varianten worden in de

verklaringen genoemd. Dat kan niet. Dat geloof ik niet.

Oudkerk: U gelooft het niet?

Sorgdrager: Nee.

Oudkerk: Dat is iets anders dan dat het niet kan.

Sorgdrager: Nu ja, het lijkt mij onwaarschijnlijk.

Oudkerk: De heer Vrakking heeft daar ook

iets aardigs over gezegd, als ik hem mag citeren:

wij hebben in een donkere kamer gezocht naar een zwarte kat die er niet was.

Sorgdrager: Dat heb ik hem horen zeggen.

Oudkerk: Is dat een beetje wat u er ook van vindt?

Sorgdrager: Nu, het is een manier van uitdrukken van hem, heel beeldend.

 

We hebben nog een 'aardige'

beeldende variant voor factfinder mr. Vrakking:

'Het was denk ik als het zoeken naar

witte ijsberen op de Noordpool.

Ik wil niet uitsluiten dat ze er zijn geweest,

dat ze er ooit echt hebben rondgelopen,

maar wij hebben ze in elk geval niet kunnen traceren.'

(met dank aan OSAir). Vliegtuigverhuurder Van Os :


 

De mysterieuze

witte pakken

 

 

 

(Ron de Wild van Broeder de Vries te Hilversum)

De hond van Ron de Wild ging dood aan een hartstilstand.* Veel mensen hebben last van een verminderde hartfunctie, longklachten. Er zijn veel huisdieren gestorven. Waarschijnlijk is dit een gevolg van phosfine. Daarnaast zij er veel problemen met de schildklier. Zou dat te maken hebben met een ander deel van de lading dat niet in vrachtdocumentatie voorkwam? En dan hebben we nog leukemie en andere kankers. Weet onze deskundige Keverling Buisman wel dat er in verarmd Uranium ook allerlei reststoffen zitten die afkomstig zijn van kerncentrales, zoals plutonium?

* Naar verluidt moest men ook een groot aantal politiehonden laten inslapen vanwege optredende kankers na de ramp.

 

Deze brief van ene Eliah Y. aan de enquetecommissie heeft niet veel beroering veroorzaakt. Toch beschrijft Y. en dat is niet de werkelijke naam van de defensiemedewerker, tenzij de brief geschreven is door iemand die Y. een loer wil draaien, exact wat er die avond gebeurd is.

State Department moet inderdaad toestemming geven voor de uitvoer van de gifgassen arsine en phosphine, en eventueel ook voor DMMP.

Bronnen melden dat na de ramp alle EL Al security-medewerkers, ook de vrouwen van de fouillering en de paspoortcontrole, opgetrommeld werden om mee te helpen zoeken. Er moest gezocht worden naar 'metalen kisten' (waarschijnlijk de flight- en voice recorders).

Y. noemt expliciet de cylinders met gevaarlijke stoffen die benodigd zijn voor de produktie van strijdgassen.

De brandweercommandant verjoeg op 5 oktober in alle vroegte (rond 5 uur 's ochtends) alle persmensen van het rampterrein, omdat er 'gevaarlijke gassen konden vrijkomen'.

 

Na een ramp als in de Bijlmer staan er allerlei belangen op het spel: Schiphol wil EL Al cargo houden (dat is overigens niet gelukt; in 2008 vertrok de Cargo-afdeling naar Belgie), vandaar dat de directeur al een uur na de ramp uitriep 'dat we toch met z'n allen wel geboft hadden dat die gevaarlijke lading 'net' uitgeladen was', Boeing wil vliegtuigen verkopen, Pratt & Whitney motoren, de relatie USA-Israel mocht niet beschadigd worden, (het Arrow-project bijvoorbeeld was net in een kritieke fase beland, de Popeye-raket, TOW-laserguided missiles etc), Frankrijk was er ook bij betrokken als leverancier van DU-munitie, kortom het was noodzakelijk dat rond deze ramp een groot aantal rookgordijnen werd opgetrokken. De rampplek werd dan ook in een week schoongebulldozerd, het schroot pijlsnel afgevoerd.

Van Thijn keek behoorlijk schichtig om zich heen tijdens het bezoek van de Koningin, alsof er elk moment nog een Sidewinder kon ontploffen. Natuurlijk had hij van ambassadeur 'Micky' precies te horen gekregen wat er aan de hand was. Maar ook hij moest zwijgen. Als 't graf.

Het kan zo zijn dat er op Schiphol gevaarlijke stoffen zijn uitgeladen, maar we moeten er toch ernstig rekening mee houden dat er nog zeer veel dangerous goods aan boord waren (in transit van NY naar Tel Aviv) en dat er op Schiphol ook nog flink wat HazMat is bijgeladen.

We kunnen ook gevoeglijk aannemen dat de ophangpinnen voor de motoren het vermoedelijk niet alleen door metaalmoeheid hebben begeven. Dat Boeing nooit ruzie met Israel zal maken over de noodzakelijke onderhoudsbeurten die achterwege bleven omdat ze samen in het Arrow-project (raketschild) zitten, en dat El Al daarom ook nooit een Airbus zal kopen, ook al willen de piloten dat wel.

Het volk, inclusief de Parlementaire Enquete Commissie, is - zachtgezegd - gewoon een rad voor ogen gedraaid.

De meisjes May-Weggen, Borst, Sorgdrager, Jorritsma en Netelenbos waren een willige prooi voor de regenjassen van de geheime diensten, de procureur-generaals, de kolonels, de officieren van justitie, kortom het old-boys-netwerk.

 

Het is bij de Bijlmerramp al eerder voorgekomen dat men wil lezen wat er niet staat. Zo zou El Al-cargo-supervisor Aaij de verkeersleiding gevraagd hebben bepaalde informatie onder de pet te houden. Dat zei hij echter helemaal niet in het telefoongesprek vlak na de ramp. Hij maakte melding van de gevoelige lading (gif, hoog-explosieve stoffen, gassen) (en zoals wij allemaal weten uit ervaring is de eerste reactie meestal de beste) en daarna vroeg hij de verkeersleiding niet het aantal vluchten van El Al naar buiten te brengen. 'Dat zullen ze van ons niet horen'' zei daarop de verkeersleider.

De rel die later ontstond over het onder de pet houden van informatie door de verkeersleiders, waarop Kok ze (quasi-verontwaardigd) op non-actief stelde, moet dan ook gezien worden als een gewiekste afleidingsmanoeuvre. Veel heisa dus om de aandacht af te leiden van de zeer onwaarschijnlijke verklaring dat een cargo-supervisor de verkeerde NOTOC-lijst met gevaarlijke stoffen zou hebben voorgelezen. Het spreekt dan ook boekdelen dat Aaij een eigen advocaat had meegenomen naar de verhoren bij de PEC (die hij naar eigen zeggen zelf had ingehuurd...)

Wij gaan er dus van uit dat Aaij het in eerste instantie gewoon bij het rechte eind had: er zat gif, gassen en high-explosives in het vliegtuig.

De restanten ervan zijn nu nog in de grond terug te vinden, zo blijkt zeventien jaar na dato uit een rapport van het NFI.

 

Stellige beweringen over het totaalgewicht van het vliegtuig zijn niet te doen. Wat op papier staat (en alle papieren waren er niet) hoeft niet fysiek in het vliegtuig te zitten. Dat kwam regelmatig voor volgens een KLM-insider.

Tineke Netelenbos antwoordde dit aan de Kamer:

Was het vliegtuig te zwaar beladen, zo ja in welke mate en welke risico’s bracht dat met zich mee?
Het vliegtuig woog zonder lading 151 000 kg. Bij vertrek vanaf
Schiphol was het beladen met 114 700 kg bruto lading. Volgens de
tankbon werd op Schiphol 59 200 kg (74 200 liter) brandstof
bijgetankt, waardoor bij aanvang van het taxiën in totaal 72 000 kg
brandstof aan boord was. Tijdens het taxiën naar de startbaan is
hiervan ongeveer 1000 kg verbruikt. Het totale startgewicht van het
vliegtuig bedroeg daardoor ca. 338 000 kg, hetgeen ruim onder het
voor de heersende condities maximaal toegestane startgewicht van
359 300 kg lag. (Eindrapport Raad voor de Luchtvaart, Tweede
Kamer, vergaderjaar 1933–1994, 22 861 nr. 10)

In elk geval woog de Boeing 200F leeg geen 151 maar 155 ton. Aan cargo mag de Boeing eigenlijk maar 112.390 kg meenemen. De El Al moest dus op papier 2310 meer kg de lucht inbrengen dan Boeing maximaal acceptabel vindt. Daarnaast rekende de Raad voor de Luchtvaart met een te laag eigengewicht, waardoor vraagtekens gezet kunnen worden bij de trim and balance en flight envelope.

Plettenberg, de man die de supervisie had over de fysieke lading zat met een onverklaarbaar (papieren) gat van 4500 kg. Daarnaast zou in New York een deel van de vracht die wel op papier stond, niet zijn meegegaan. Is dat op Schiphol aangevuld? Niemand kan of wil het nog zeggen.

Omdat er volgens een getuige op het laatste moment nog een vracht 'non-specified ammunition' is ingeladen, (had El Al Security een gaatje gepland?), niet onwaarschijnlijk hele zware Franse 120 mm-DU-granaten, is het goed denkbaar dat de El Al-Boeing dicht tegen zijn maximum take-off-weight (MTOW) aan zat. (zie hierna, het ging waarschijnlijk om 7(!) pallets met mogelijk DU-munitie.)

De heer Boer: Ja, na zes weken, nee
korter, na tweeënhalve à drie weken,
ik werkte bij de belastingdienst in
Hoofddorp, stapte ik op de trein naar
Schiphol. Het was een stoptrein. Ik
moest op Schiphol overstappen. Er
stapte toen een man op mij af en die
zegt: jij bent Carel Boer. Ik zeg, ja,
maar ik ken u verder niet. Ik moet jou
zo spreken, zei hij. Wij rijden naar de
Lelylaan. Ze letten op mij en dan wil
ik je wat vertellen. Ik zeg: dat is goed.
Wij zijn uitgestapt. Ik ben naar
beneden, richting Sloterplas gelopen
en hij vertelde mij dat er zeven pallets
met munitie aan boord zijn geweest,
dat een aantal pallets uitgeladen is
om het contragewicht van het toestel
niet in gevaar te brengen. Hij zegt: ik
weet zeker dat het zeven pallets met
munitie waren. Ik vraag, maar wie
ben jij? Ja, hij had de eindverantwoordelijkheid
van Aeroground.
Ik kon de man herkennen aan
een bordje van AG, dus van
Aeroground, maar ik ben niet iemand
die meteen naar allerlei anderen gaat
schreeuwen. Ik heb gewoon de
minister geschreven.
De heer Van den Doel: U heeft die
mijnheer niet gevraagd: hoe heet u?
De heer Boer: Dat kon hij niet
zeggen.

De heer Van den Doel: Daar gaan
wij zo nog even op door, mijnheer
Boer. Ik keer even terug naar de man
die u aanschoot, toen u uit de trein
stapte. Heeft u nog met anderen
contact gehad die zeiden: ik moet u
toch iets vertellen, mijnheer Boer, om
u gerust te stellen?
De heer Boer: Ja, in maart/april '93
kreeg ik bij de belastingen tijdens de
hulp bij de aangiftecampagne iemand
aan het loket die bij de Rijksluchtvaartdienst
werkte. Je bent dan nog
vol van de ramp, je hebt heel wat
meegemaakt, je hebt wat
gezondheidsproblemen en je praat
daarover. Hij zegt, ik zal er met Erhart
Tweede Kamer, vergaderjaar 1998-1999, 26 241, nr. 11 80
over praten, want die was er ook en
die kan jou wel wat geruststellen.
De heer Van den Doel: Wie was die
mijnheer aan het loket?
De heer Boer: Dat was mijnheer Van
Eenigen, Paul van Eenigen. Ik zei
daarop: graag, als hij mij wat te
vertellen heeft. Ja, want dan kun je
wat gerustgesteld worden, want het
is zielig en dit en dat. Ik vond dat
prima. Ik kreeg de mogelijkheid hem
de dag erna te bellen. Van Eenigen
belde mij toen om te zeggen: hij is er
nu, hij zit nu op je telefoontje te
wachten, dus draai hem maar even. Ik
heb toen Erhart gebeld. Het was eerst
van ouwe-jongens-krentenbrood, zo
van: ik heb nog naast je gestaan. Ik
zei: dat zal best, maar ik weet niet hoe
u eruit ziet, daar heb ik geen idee van.
Hij zei toen: er hebben wat slaghoedjes
met kwik ingezeten, dat is voor de
munitie, maar de rest is ongevaarlijk;
doe nu maar kalm aan, want het komt
allemaal wel goed. Hij zei: verder
kunnen wij niet aangeven wat er in
zat. Ik zeg: slaghoedjes met kwik? Ik
heb dat voor lief aangenomen en dat
was het.

(een fraai staaltje op 't verkeerde been zetten van BVD/RLD; het verhaal van de zeven pallets moest ontkracht worden.Wel heel toevallig dat een RLD-medewerker zich bij Boer aan 't loket meldde voor hulp bij de aangifte...)

 

De RLD speelde ook al een merkwaardige rol bij het niet-vinden van de cockpit-voice-recorder. Brandweerman Vervoord die stellig beweerde dat hij een dergelijk apparaat in een container had gegooid, werden slechte kopietjes van de flightdatarecorder gestuurd. Op een brief met het verzoek goede foto's te sturen kreeg hij geen antwoord. Vervoord moest vooral niet denken dat hij 't ding echt in handen had gehad.

Dat de CVR-recorder nooit gevonden is, kan onder meer hiermee te maken hebben. De conversatie in de cockpit zal bepaald niet vleiend geweest zijn; de engines moesten de maximale thrust leveren om het toestel van de grond te krijgen.

Ook de verkeersleiding zag het trage klimgedrag van de El Al: 'Zie je die El Al? Die klimt voor geen meter.' Een landend KLM-vliegtuig moest zelfs uit de buurt worden gehouden.

Maar dat was schering en inslag bij El Al: de zwaar beladen vliegtuigen zaten vaak bij het passeren van de Duitse grens nog niet op de vereiste hoogte van 7700 voet.

 

De spookverhalen rond de radar

Media-hyperventilator Vasterman (de man doceert nota bene aan de School voor de Journalistiek) beschuldigde en beschuldigt (nu nog) de journalisten van het verspreiden van spookverhalen. Onder andere over 'de witte pakken'. De autoriteiten citeren maar al te graag zijn proefschrift over 'mediahypes'.

Deze lakei heeft de overheid zo goed geholpen, (samen met de Leidse psycholoog die meteen na de ramp al wist 'dat het allemaal tussen de oren zit') dat hij na zijn vroegtijdige pensionering (die media-sociologie gaat je niet in de kouwe kleren zitten, dat trek je gewoon niet meer na zoveel jaren) heel waarschijnlijk voor in de rij mag staan om geridderd te worden.

Ook de PEC verklaarde in het eindrapport apetrots dat ze maar liefst 89 spookverhalen en (complot)theorieen om zeep had geholpen.

(Wij kunnen nu echter met enige trots melden dat zeker een stuk of tien van deze 'theorieen' gewoon op waarheid berusten. (Opzettelijk?) lousy recherchewerk van politie, PEC en RLD leidde ertoe dat de waarheid onder de (politie)pet werd gehouden.)

Wat echter te denken van de spookverhalen die de RLD en de Raad voor de Luchtvaart de wereld inhielpen? Onder andere over de radarbeelden?

Netelenbos aan de Kamer:

De reconstructie van de gevolgde route van het vliegtuig was een
van de onderdelen van het door de Raad voor de Luchtvaart
uitgevoerde onderzoek naar de oorzaak van het ongeval. Bij deze
reconstructie werd gebruik gemaakt van radardata van de
luchtverkeersleiding, gegevens uit het Fanomos-systeem en van de
gevonden Flight Data Recorder alsmede van de locatie van de
afgevallen motoren.

Over het FANOMOS-systeem kunnen we kort zijn. Die is onbetrouwbaar. Het is een serie bakens waarmee de route en het geluid van landend en stijgend vliegverkeer kan worden vastgelegd.

Onder zien we de Fanomos-route zoals die door de computer is geplot, boven de werkelijke route die 's nachts richting Buitenveldertbaan gevlogen wordt.

Opmerkelijk is dat in het rapport van de Raad voor de Luchtvaart gesteld wordt dat de ramproute gereconstrueerd is aan de hand van primaire en secundaire radarbeelden. Nu echter voor de PEC verklaard is dat de primaire radar die middag buiten werking was (zogenaamd door een kapotte stekker!) zijn er alleen transponder-beelden (signalen die door vliegtuig zelf worden uitgezonden. Dat klopt ook, want precies op 't tijdstip dat de ene generator even uitvalt (tegelijk met het afvallen van de motoren) valt ook de 'bliep' weg. Tussen 26.51 en 27.56 (mayday-call) vertoont de reconstructiekaart van de RvdL een onderbreking van de transponder-signalen.

Nu zal die vliegroute wel kloppen, maar de vraag blijft: Waren er nu wel of geen primaire radarbeelden?

Volkskrantjournalist Pierre Heijboer (die geweldig werk heeft geleverd, met name op het vlak van 'de witte pakken') mocht de radartape zien (Jeetje! Belangrijk! Lag zogenaamd in een kluis opgeslagen!). De beelden bestonden volgens hem en een insider die het systeem had ontworpen uit een combinatie van primaire en secundaire signalen. Heijboer zag zo op 't oog geen vreemde zaken die op een digitale vervalsing zouden kunnen duiden.

Deze exercitie moet als een fraai staaltje desinformatie worden beschouwd. Later meer over dit boeiende onderwerp waarmee jongens als Docters van Leeuwen zich gaarne bezighouden.

Want of

1. de tape is vervalst, geschoond en opgeleukt of

2. de tape is echt en bestaat alleen uit secundaire beelden, afkomstig van de transponder.

In het laatste geval verkondigt de Raad voor de Luchtvaart dus onwaarheden.

We gaan ervan uit dat het verhaal van 'die kapotte stekker' op 4 oktober 1992 laat is verzonnen, en dat de tape die Heijboer mocht zien, opgeschoond was. Het is immers ondenkbaar dat de grootste luchtvaarthaven van Nederland urenlang zonder primaire radar kan functioneren.

1. Wat was er op die tape te zien dat het volk niet mocht zien?

Een geluidstape met meldingen opgenomen door de kustwacht is bij de RLD ingeleverd en niet meer vrijgegeven. Een van de melders, nota bene een gepensioneerde boordwerktuigkundige, hoorde de
knallen van de motoren en zag ze bij Naarden vallen.

2. Wat mogen wij niet horen?

Dit zijn twee prangende vragen waarvan de antwoorden ongetwijfeld terug te vinden zijn in de 89 complottheorieen.

Hoe wist Hendriks dat de piloten explosies hadden gehoord?

Aangenomen moet dus worden dat er meer en vaker communicatie tussen de verkeersleiding en piloten is geweest dan op de 'officiele' uitdraaien van de Schiphol-tapes staat.

De piloot hoorde explosies en besloot terug te keren naar Schiphol. Wat betekent deze nieuwe informatie ?

Dacht Fuchs dat hij beschoten was vanaf de grond?

Of was dat misschien geen inbeelding?

Had hij echt een Sa-7 of -erger nog- een Sa-14 aan zijn staart gehad?

Worstelend om los van de grond te komen, dicht tegen zijn maximum take-off-weight, was hij immers een perfect doelwit voor een terrorist met een Manpad, een 'sitting duck' als het ware. Als dit waar is, moet gezagvoerder Fuchs in een flits het 'Rome-incident' teruggehaald hebben, toen Black September-leden probeerden een El Al vliegtuig met Golda Meir aan boord uit de lucht te schieten. De Mossad wist dit op een haar na te voorkomen door het vrachtwagentje met open dak waarin zich de terroristen bevonden, in de flank aan te rijden. Vervolgens belden ze de politie:'There was an accident at the airport. One man killed.'

Manpads- man portable air-defense systems, zijn de wapens die het meest gevreesd worden door piloten. De USA leverde honderden Stingers aan de Afghaanse strijders, die hiermee de Russische luchtmacht zware slagen toebrachten. Later probeerde de CIA de Stingers weer terug te kopen. Ook de Strela's en IGLA's van de Russen zijn gewilde export-artikelen. Paris Match fotografeerde Fedayeen die bij Bagdad op 22 november 2003 met een SA-14 een Airbus van DHL beschoten. Het vliegtuig was bijna onbestuurbaar, maar de piloten wisten door wisselend stuwvermogen in te zetten de Airbus weer (gehavend) aan de grond te krijgen.

Decoy-flares (boven) en de Russische IGLA (SA-18) ('Needle')

El Al heeft nu een nieuw systeem om z'n vliegtuigen te beschermen. In '92 waren ook alle vliegtuigen al voorzien van 'infrared-countermeasures', maar dat waren zogenaamde 'flashers' (Directed infrared countermeasures systems [DIRCM] systems use beams of light, produced by a variety of means such as flash lamps, to exploit knowledge about the design of reticle-scan seekers to defeat their homing mechanisms or guidance systems) die de hittezoekende raketten op een dwaalspoor moesten brengen. Nu worden echte fakkels afgeschoten.

BVO-onderzoeker Erhart vond zo'n 'flasher', maar later bleek deze spoorloos verdwenen te zijn van de rampplek.

Erhart: Dat klopt. Wij vonden een stuurwiel van het vliegtuig en wat cockpitonderdelen. Ik zag een onderdeel wat ik meende te herkennen als een zogenaamde flasher, een apparaat dat bij een vliegtuig van El Al aanwezig is, dat is algemeen bekend. Het is bedoeld om het vliegtuig te beschermen tegen hittezoekende raketten.

Flight Guard is an infrared countermeasure for civilian aircraft, designed for protection against anti-aircraft missiles. The system has been installed in aircraft of the El Al, Arkia and Israir fleets that fly to high risk destinations.
Flight Guard was developed from the EL/M-2160 military system by Israeli Aerospace Industries and Elta after an attempt was made to shoot down an Arkia Israel Airlines Boeing 757 in Mombasa , Kenya in 2002.


Brandweerman Wim Jonker:

Met leren handschoenen en laarzen waren we bezig in
de natte puinhopen. Ik dacht: misschien komen mijn
klachten daar wel van.' Tel daarbij de herinnering aan
drie collega's die in die tijd overleden. Alledrie waren ze
twintig jaar geleden aanwezig bij een brandje met radioactief
afval.*

'Ik kan niet bewijzen dat die zaken verband
met elkaar houden, maar het baart me wel zorgen.'

* Ze kwamen kennelijk ook in actie bij de Bijlmerramp.


Jonker schakelde de bedrijfsarts in en onderging een
onderzoek in het ziekenhuis. Er kon geen verklaring
worden gegeven voor de huiduitslag. Deze is ook niet te
genezen, alleen te verzachten.

De vermoedens van Wim Jonker, die werd afgekeurd, zouden weleens waar kunnen zijn: De met giftig bluswater doordrenkte leren laarzen en handschoenen hebben zijn eczeem veroorzaakt.

CX-gas Phosgene oxime

What about this?

If phosgene oxime liquid is released into water, people can be exposed by touching or drinking water that contains phosgene oxime.*
· If phosgene oxime liquid comes into contact with food, people can be exposed by eating the contaminated food.
· People can be exposed directly by coming in contact with liquid phosgene oxime

*Denk ook aan het maandenlange lekke waterleidingstelsel rond Groeneveen en Kruitberg! Zie het verhaal van Anita Doornweerd hierna.


How phosgene oxime works
· The extent of poisoning that phosgene oxime causes depends on the amount of phosgene oxime to which a person is exposed, how the person is exposed, and the length of time of the exposure.
· Phosgene oxime produces instant and almost unbearable pain on exposed skin and exposed eyes. When inhaled, it causes immediate irritation to the respiratory (breathing) tract.


· Phosgene oxime can penetrate clothing and rubber faster than other chemical warfare agents.


Immediate signs and symptoms of phosgene oxime exposure
· Signs and symptoms occur immediately following a phosgene oxime exposure.
· Phosgene oxime can have the following effects on specific parts of the body:


· Skin: pain occurring within a few seconds, and blanching (whitening) of the skin surrounded by red rings occurring on the exposed areas within 30 seconds. Within about 15 minutes, the skin develops hives (rode pukkeltjes). After 24 hours, the whitened areas of skin become brown and die, and then a scab is formed. Itching and pain may continue throughout the healing process.


Methylamine

Physical and Chemical Properties
Form : Gas.
Color : Colorless.
Odor : Strong fishy, ammonia like* odor.

Handprotection:Impervious gloves.
Eye protection : Safety glasses. A safety shower and eyewash station should be readily available.
Skin and body protection: Coveralls, boots, and/or other resistant protective clothing.


* Menig Bijlmerbewoner en brandweerman kan de penetrante lucht zo weer terughalen. Was het een mix van rotte vis, knoflook en ammonia? En die zoete lucht, leek dat op vers gemaaid hooi?


Fire-Fighting Measures
Emits toxic fumes under fire conditions. Extremely flammable. Can react violently with oxidizing material. Do not expose to heat or flame.


Special protective equipment for firefighters
: Wear self contained breathing apparatus and full protective clothing. Keep fire exposed cylinders cool with water spray. If possible, stop the product flow.

Personal protective equipment
Respiratory protection: In case of leakage, use self-contained breathing apparatus.
Hand protection : Impervious gloves.
Eye protection : Safety glasses. A safety shower and eyewash station should be readily available.

Skin and body protection: Coveralls, boots, and/or other resistant protective clothing.

De Amsterdamse firefighters kwamen met leren laarzen en handschoenen in actie. Hoe gaat dat nu? Is er beschermende kleding, zijn er ondoordringbare laarzen en handschoenen? Krijgen ze een zelfstandig werkend gasmasker mee?

 

De zeven leukemie-doden

OP zondagavond 4 oktober 1992 schoot rechercheur Nico Ojevaar
zijn collega’s te hulp bij het vele politiewerk
dat in de Bijlmermeer nodig was na het neerstorten van een Boeing
in dat stadsdeel. Anderhalf jaar later overleed hij op 35-jarige leeftijd aan een zeldzame vorm van acute leukemie. Zijn weduwe Saskia Ojevaar is ervan overtuigd dat hij deze fatale aandoening heeft opgelopen door het inademen van verarmd-uraniumdeeltjes op de rampplek. ‘Ik heb begrepen dat ze om een uur of half tien op de rampplek arriveerden en vervolgens geruime tijd door het smeulende puin hebben gelopen, zonder enige vorm van bescherming.
‘s Nachts kwam hij onder het roet thuis en met

een afschuwelijke stank over zich.'

Saskia Ojevaar heeft zelf last van een onverklaarbare lage bloeddruk die niet met medicijnen kan worden bestreden.

(Zie bijwerkingen: phosphine)

Saskia Ojevaar kwam later in contact met een hulpfonds voor Bijlmerslachtoffers.

‘Ja, op een gegeven moment liet ze zich ontvallen (de mevrouw van de
intake red.) dat ik niet de eerste weduwe was die zich bij het Hulpfonds meldde in verband met het overlijden van haar echtgenoot aan een vorm van acute leukemie.
Ze had van haar collega’s begrepen dat er de afgelopen maanden nog zes andere weduwen voor een intake-gesprek langs waren geweest.’

-------------------------------------------------------------------

Anita Doornweerd:

Het stonk verschrikkelijk in onze flat, (zo'n 400 meter van de rampplek) ondanks de dichte ramen
(kwam ook vanuit het riool de flats binnen).
Oh, wat een stank in huis……..ik begon weg
te zakken. Daar kon ik niet blijven dus snel wat
schone kleren ingepakt en naar mijn tante in
Amstelveen gegaan. (...)

Anita vond later een soort embryootjes in haar drinkwater. Het waterleidingbedrijf wou beweren dat zij alleen daar last van had. Later vernam ze bij toeval (van een laborant van het waterleidingbedrijf) dat er wel degelijk een lekke waterleidingbuis is geweest. Via het vervuilde grondwater hebben dus heel veel bewoners besmet douche- en drinkwater binnengekregen. Niet zo verwonderlijk dus dat de wachtkamers van de dokters in de Bijlmer toentertijd vol zaten met mensen die last hadden van eczeem en vrijwel allemaal door werden verwezen naar de huidarts.

------------------------------------------------------------------

Er komen veel interessante en verhelderende reacties binnen. Voor het gemak hebben we ze genummerd en in de juiste volgorde gezet.

1.

Soldier's running for cover from the fire and explosions at Camp Doha on July 11, 1991. (Note the white smoke as seen in the Bijlmer, must be perchlorate or white phosphorus...)

CG CARD #3-DTG: 11 1200C JUL) ENTIRE 2 SQUADRON MOTOR POOL HAS BEEN AFFECTED BY THE FIRE. 35-40 VEHICLES ON FIRE, TO INCLUDE ENTIRE HOW BATTERY. HOW BATTERY HAS 155 AMMO UPLOADED. DEPLETED URANIUM ROUNDS ARE GOING OFF. 4 INJURIES 1 SERIOUS, 3 NOT SERIOUS.
(DCG CARD #10, DTG: 11 1430 C JUL) EOD POC STATES THAT BURNING DEPLETED URANIUM PUTS OFF ALPHA RADIATION. URANIUM PARTICLES WHEN BREATHED CAN BE HAZARDOUS. 11ACR HAS BEEN NOTIFIED TO TREAT THE AREA AS THOUGH IT WERE A CHEMICAL HAZARD; i.e. STAY UPWIND AND WEAR PROTECTIVE MASK IN THE VICINITY


At approximately 10:20 A.M, a defective heater in a M992 ammunition carrier loaded with 155mm artillery shells caught on fire. Unit members tried unsuccessfully to extinguish the fire before being ordered to evacuate the North Compound. This evacuation was still underway when the burning M992 exploded at 11:00 AM, scattering artillery submunitions (bomblets) over nearby combat-loaded vehicles and ammunition stocks. This set off an hours-long series of blasts and fires that devastated the vehicles and equipment in the North Compound and scattered unexploded ordnance (UXOs) and debris over much of the remainder of the camp. The fires produced billowing black and white clouds of smoke that rose hundreds of feet into the air and drifted to the east-southeast, across portions of both the North and South Compounds, in the direction of Kuwait City.

Among the estimated $14 million in munitions that had been damaged or destroyed were 660 M829 120mm DU sabot rounds.
Although concern over UXOs predominated, the 11th ACR leadership was also concerned about possible radiological contamination from depleted uranium rounds that had "cooked off" and burned in the fire.

Three M1A1 (HA) tanks in the wash rack area (where the fire started) had been gutted by internal explosions of their mostly DU ammunition loads. Each M1A1 is assumed to have been uploaded with 37 M829 sabot rounds with DU penetrators and 3 non-DU HEAT rounds. In addition to the estimated 111 sabot rounds uploaded on the burned tanks, several hundred other sabot rounds were stored in MILVANS trailers or conexes in the 2nd Squadron motor pool. Some of these had exploded in fires that were of such sustained intensity that steel howitzers and other equipment had melted, making it likely that many DU rounds had been damaged by oxidization in the fires.

Complete BS that story about the ordnance aboard the El Al Boeing. Ordnance is in the military anything that gives a loud !BANG!

(Dus toch geen knopen, garen of band red.).

The green Master Airwaybill found after the crash, it was with other airwaybills clipped behind the chair of the flying pilot, told there were 7220 kg of military ordnance aboard. Later more details were published in NRC-Handelsblad:

chemicals, aluminium oxide, military ordinance (2046 kilo)= must be ordnance, is military equipment, especially weapons and ammunition. (This word is sometimes confused with ordinance, a local law or regulation.), military ordnance (1885 kilo), isoparafinic hydrocarbon, morpholine salicylate, dimethyl methylfosfonate (DMMP) 10 x 18.9 ltr. (basis voor Sarin, is 'mild' kankerverwekkend), nickel base alloy 145 kg*, (kankerverwekkend), aircraft parts, brandbare vloeistof isoparaffinic hydrocarbon mix, nitrogen with alcohol (schietkatoen), small arms ammunition components: primers, bullets, powder (explosives), Pratt and Whitney aero engine, spare parts for Bell helicopters, spare parts for F16, spare parts for army weapons, spare parts for militairy, spare parts for Hawk, spare parts for Patriot missile, classified torpedo parts, spare parts for J52 engine, survival equipment, spare parts for militairy eq., spare parts for tanks, spare parts for mercava, spare parts for missiles, Sidewinder missiles.

Erhart, the BVO-researcher, noticed a 15 cm wide hole in the metro-wall. He did photograph it.That could have been a TOW-anti-tank-missile with a tandem explosive 6-inch warhead penetrating the concrete wall like a hot knife butter.

Comment: Het blijkt dat het DoD (Department of Defence) dondersgoed op de hoogte was van de gevaren van verarmd uranium. Precies datgene waar in 1992 na de Bijlmerramp door iedereen voor is gewaarschuwd (behalve door onze deskundige Keverling Buisman), was in 1991 heel goed bekend bij iedereen, in elk geval bij defensie.

Nu getuigen van de brandweer blue-tipped (DU) munitie hebben gezien tijdens de berging, is het zonneklaar dat er heel veel meer uranium is verbrand ('cooked off') dan alleen de missing kilo's aan uranium van de balansgewichten.

En dan nog de mysterieuze vlammen die heel lang in allerlei kleuren nasmeulden? De brandweercommandant belde er nog over: Zitten er echt geen gevaarlijke stoffen bij?

Een getuige zag het kenmerkende helle blauwe vuur van magnesium, een oud-marinier zag lichtspoormunitie de lucht ingaan, en wat blijkt?

Lichtspoormunitie die heel lang moet branden bevat als 'tracer' magnesium en, jawel, VERARMD URANIUM (DU)!

*Metallic Nickel
Additional Information Relevant to Carcinogenicity
Many studies in cultured rodent and human cells have shown that a
variety of nickel compounds, including both soluble and insoluble forms
of nickel, damage genetic material. DNA strand breaks, mutations,
chromosomal damage, cell transformation, and disrupted DNA repair
have been observed in cell-culture studies. Nickel can bind ionically to
cellular components, including DNA. The reduction–oxidation activity
of the nickel ion may produce reactive oxygen species that attack DNA,
and 8-hydroxy-2´-deoxyguanosine can be produced in vitro and in vivo
in target tissues for cancers caused by nickel (IARC 1990, Kasprzak et al.
1990).

Nickel can induce chromosomal aberrations in exposed humans.

Nickel subsulfide is used in lithium batteries. (er was een partij lithium-batterijen an boord;zie hierna)

2. Bewoonster flat

Naar beneden kijkend aan de metrokant van de rampplek zag ik het vuur op de grond aan de galerijkant. Het had allerlei kleuren. Ik kreeg de rare gedachte dat het vuur naar me knipoogde. Er waren ook voortdurend kleine ontploffingen. Ik ging vervolgens weer terug naar mijn balkon. Ik kon vandaar af de noordwestelijke kant van het inslagpunt zien. Ook daar lag voor de flat puin te branden. Het zal hoogstens acht minuten na de klap zijn geweest, zo rond kwart voor zeven, dat ik een witte auto, een soort bestelwagen, enige tijd heen en weer zag rijden bij de onderdoorgang van Groeneveen. Even later zag ik mannen in witte pakken, die - dat verbaasde mij - gewoon met hun voeten door het vuur liepen.

 

3. That friend of Lubbers must be Paul Bremer (the third) with one E., the former pro-consul of Iraq.

Bremer and Bush

On January 30, 2005, an official report by the Special Inspector General for Iraq Reconstruction Stuart Bowen stated that $9 billion for the reconstruction of Iraq might have disappeared in frauds, corruption and other misbehavior. On one particular salary register, only 602 names among 8206 could be verified.

Thanks for the additional info. Naar verluidt stond Lubbers niet op de loonlijst...

Lewis Paul Bremer III (Hartford (Connecticut), 30 september 1941, is een Amerikaanse topdiplomaat en bestuurder.
President Ronald Reagan benoemde in 1983 Bremer als ambassadeur in Nederland. In deze tijd stond Nederland onder druk van de Amerikanen om kruisraketten te plaatsen. Honderdduizenden mensen protesteerden in Amsterdam en Den Haag tegen de komst van de raketten, maar Bremer (en Lubbers) slaagden er in met een geduldige aanpak begrip voor het Amerikaanse standpunt te wekken.


In 1999 werd hij de leider van de afdeling anti-terrorisme van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. President Bush benoemde Bremer in juni 2002 vervolgens tot adviseur van het toen net opgerichte 'superministerie' voor binnenlandse veiligheid.

Previously, Bremer served as the right-hand man for Henry Kissinger & Associates.

Dit soort quizvragen hoor je nooit op tv:

Wat zei Kissinger toen Golda Meir hem vlak voor het uitbreken van de Yom Kippoer-oorlog om hulp vroeg?

Answer: "I am, first and foremost, an American. Then I am a Secretary of State. And only after that am I a Jew." Unimpressed, Golda replied with the aplomb and wit of a Jewish mother: "It's OK, Henry. In Hebrew, we read from right to left."

The USA did help.

Opmerkelijk detail en misschien niet toevallig:

De Boeing die een van de Twin Towers verwoestte, vloog precies in het kantoor van Bremer:

'The fuselage was centered on the 96th floor slab and filled the 95th and 96th floors top to bottom," the NIST report says. The 95th and 96th floors of the NorthTower, were occupied by Marsh & McLennan, Lewis Paul "Jerry" Bremer's company.

MMC-CEO Greenberg: Two hundred ninety-five MMC colleagues were lost in the attacks of Sept. 11. On that day, 1,908 MMC colleagues worked in or were visiting our offices in the twin towers of the World Trade Center. We had one employee who was a passenger on one of the hijacked planes.

 

After all is voor 'ons soort mensen' de wereld bepaaldelijk behoorlijk 'small':

Golda Meir kent Kissinger, Kissinger kent Bremer, Bremer kent Reagan, Bremer kent Lubbers, Bremer doet z'n uiterste best om Lubbers NAVO-baas te laten worden (mislukt; Clinton is aan de macht), Lubbers en Bremer zitten in dezelfde Board of Directors, Solkatronic levert veel giftig spul aan Israel, Lubbers staat een dag na de Bijlmerramp samen met de koningin op de plaats des onheils, Bremer ontsnapt aan een wisse dood omdat hij niet op kantoor is, Bremer krijgt een onderscheiding van Bush.

 

The French Connection

One of the stories that circulated after the disaster was that their were secret, sealed transports of DU-munition from France to Schiphol-airport.

Yes, it's true that France produced DU-rounds and that StarMet (former Nuclear Metal) of USA did sell metallic uranium to SICN of France.

On the military side, since 1982, Sicn has manufactured special parts for weapons. Depleted uranium (and/or parts in depleted uranium to be worked) come directly from Cogéma; from Valduc, from Bruyères-le-Châtel, or from the United States. The factory has produced kinetic munitions (projectiles), armor, targets.
In 1995, a new building [was] being constructed to satisfy a contract passed with Giat (Groupement industriel des armements terrestres [Industrial Group for Land Weapons]).
It was for mass production of bars of kinetic weapons for tanks and armored vehicles" . Sicn machined 60,000 penetrators for the 120 mm munition APFSDS-T OFL 120 F2, used by the Leclerc tank. The remainder of the munition was made by Giat Industries of Salbris. Sicn also, it seemed, machined the 105 mm munition APFSDS-T OFL 105 E2, used by the F1 canon of the AMX-30 tank of Giat Industries.


At least 18 countries are known to have DU weapons in their arsenals: UK, USA, France, Russia, China, Israel, India, Belarus, and Pakistan are devolving the DU weapon.

These countries has arsenal of DU in their stockpile. Greece, Turkey, Thailand Taiwan, Bahrain, Egypt, Kuwait, Saudi Arabia, Oman .

Most of these countries were sold DU by the US, UK, France, China,Russia and Pakistan.

The site of StarMet in Concord Massachussets is now a Superfund Site...

Dat betekent dat het zwaar vervuilde terrein van het failliete bedrijf moet worden schoongemaakt door de verantwoordelijke opdrachtgevers, onder wie de US Army.

Nuclear Metal leverde ook de balansgewichten voor de Boeing die in de Bijlmer crashte...

Questions and answers:

What are the main contaminants in the soil and water at Starmet?

The main contaminants are depleted uranium (DU) and beryllium. There are also other isotopes of uranium, nitrates, thorium, molybdenum, trichloroethane, high levels of copper, and volatile organic compounds.


What are the potential health risks from the contamination at Starmet?

Depleted uranium (DU) is a heavy metal and is both radioactive and chemically toxic. It is hazardous if it is inhaled or ingested. Internally, it can cause kidney and liver damage, leukemia, and cancers of the lung, bone and other organs.
Beryllium is a highly toxic metal. Exposure to beryllium is the cause of berylliosis, a fatal lung disease and can also cause cancers of the lung and liver.


Is there a higher incidence of cancer in Concord?

The Massachusetts Department of Public Health (DPH) has registered cancer mortality rates in the state since 1982. In the period 1982-1992, Concord had one of the highest levels of thyroid cancer in Massachusetts, more than twice the state average. (schildklierkanker, red.)

 

SLE en Uranium:

Connectie bevestigd.

Na de Bijlmerramp kreeg een statistisch gezien opvallend aantal mensen SLE, (naar verluidt ging het indertijd om acht gevallen) ofwel

Systemische Lupus erythematodes (SLE) (Systemic lupus erythematosus)

Systemische lupus erythematodes (SLE) is een aandoening waarbij de afweer zich tegen de eigen cellen keert. De afweer beschermt het lichaam met behulp van antistoffen tegen ziekteverwekkers.

SLE is een auto-immuunziekte waarbij antistoffen zich tegen het bindweefsel keren. Hoe het komt dat deze antistoffen ontstaan, is niet bekend*.


De kenmerken van SLE kunnen onder andere zijn:


- ontsteking van gewrichten
- nieraandoeningen
- bloedarmoede
- antistoffen tegen cellen
- zweertjes in mond-, keel- en neusholte, het borstvlies of de hartzak
- roodheid in de vorm van een vlinder op de neus en wangen
- rode plekken op de huid
- overgevoeligheid voor zonlicht
- psychoses
- toevallen.

Er had bij het AMC een alarmbel moeten afgaan. Al langer was bekend dat arbeiders die in uraniummijnen werken, te kampen hebben met deze ziekte.

In 2000 wordt dit andermaal bevestigd door wetenschappelijk onderzoek:

Uranium miners exposed to silica dust have a higher risk of developing systemic sclerosis (SSc)* and systemic lupus erythematosus (SLE). Sera of 1976 former uranium miners were analysed for autoantibodies typical of connective tissue disease. The frequency of some of these antibodies (anti-centromere, -topoisomerase I, -nucleolar, -dsDNA, -Ro/SSA, -La-SSB and U1-RNP antibodies) was significantly higher compared to a gender- and age-matched control group and was associated with the intensity of exposure as well as with clinical symptoms of SSc or SLE. It was also shown that SSc-associated autoantibodies may serve as an early indicator of disease development. Some differences in the autoantibody production between silica-dust-associated and idiopathic SLE/SSc were observed that might be caused by environmental factors in the population of uranium miners.
Copyright © 2000 S. Karger AG, Basel

Author Contacts
Correspondence to: Dr. med. Karsten Conrad
Institute of Immunology
Medical Faculty, Carl Gustav Carus Technical University of Dresden
Karl-Marx-Strasse 3, D-01109 Dresden (Germany)
Tel. +49 351 8882 767, Fax +49 351 8832 778, E-Mail k_conrad@rcs.urz.tu-dresden.de <mailto:k_conrad@rcs.urz.tu-dresden.de>

 

AMC-onderzoeker:

Leerproblemen 'overerfbaar' bij SLE-antistoffen...

Van de neurologische en psychiatrische verschijnselen bij SLE komen cognitieve functiestoornissen, stemmingsstoornissen en hoofdpijn het frequentst voor. Bij cognitieve functiestoornissen gaat het om stoornissen in de aandacht, de concentratie, het geheugen en de woordvinding. Bij CT en MRI van de hersenen worden bij deze patiënten meestal geen specifieke afwijkingen vastgesteld. Bij de pathogenese van deze stoornissen spelen antilichamen soms een rol.

Autoantistoffen

Dat autoantistoffen bij een SLE-patiënt afwijkingen in het zenuwstelsel kunnen doen ontstaan, werd aangetoond bij baby’s die deze antistoffen van hun moeder hadden gekregen. Ook bleek dat anti-DNA-antilichamen een kruisreactie kunnen aangaan met een glutamaatreceptor. Deze antilichamen zijn geïsoleerd uit de liquor van SLE-patiënten en vervolgens geïnjecteerd bij proefdieren. Bij muizen veroorzaakten deze antilichamen afwijkingen in het leren, zoals bleek uit tests waarin men deze muizen in doolhoven liet lopen. Hoe deze kruisreagerende antilichamen neurologische en psychiatrische symptomen doen ontstaan en hoe ze de bloed-hersenbarrière passeren, is nog onduidelijk.


Antifosfolipidesyndroom

Bij patiënten met aanwijzingen voor cerebrale ischemie en antifosfolipideantilichamen, dat wil zeggen lupusanticoagulans of anticardiolipineantistoffen, is het secundaire antifosfolipidesyndroom een belangrijke differentiaaldiagnostische overweging. De diagnose ‘antifosfolipidesyndroom’ kan alleen worden gesteld als er een voorgeschiedenis is van geobjectiveerde trombose, recidiverende miskramen, foetale dood of premature geboorte en als er bij herhaling positieve uitslagen voor antifosfolipideantilichamen zijn gevonden.

Academisch Medisch Centrum/Universiteit van Amsterdam, afd. Neurologie, Postbus 22.660, 1100 DD Amsterdam. Hr.prof.dr.M.Vermeulen, neuroloog. Leids Universitair Medisch Centrum, afd. Reumatologie, Leiden. Hr.prof.dr.T.W.J.Huizinga, reumatoloog. Correspondentieadres: hr.prof.dr.M.Vermeulen.

Lastpak en voormalig Bijlmer-huisarts Nizaar Makdoembaks vond geen gehoor toen hij in zijn praktijk een opmerkelijke stijging van spontane abortussen, foetale dood en een te laag geboortegewicht opmerkte.

Het AMC vond geen correlatie tussen de ramp en het optreden van SLE. De Nijmeegse epidemiologe Van Dijck vond die wel.

Nu lezen we in het Tijdschrift van Nederlandse Maatschappij voor Geneeskunde dat de AMC-artsen wel degelijk 'miskramen etc.'als nevenverschijnselen/symptomen van SLE zien.

De conclusie is dus onontkoombaar: Als er een relatie is tussen uranium en SLE en tussen SLE en foetale dood, miskramen en vroeggeboortes, is er dan een relatie tussen de Bijlmercrash en een miskraam?

Of mogen we dat weer niet hardop zeggen? Worden mensen misschien bang van. Onrust. Gebeurd is gebeurd. Niemand bij gebaat. Mond dicht. Hou 't onder de pet. Zand erover. Stil. Ssst...

 

Schrik niet: uraniummijnwerkers hebben ook een grotere kans op het krijgen van:

* systemic sclerosis:

Severe complications from Scleroderma include:

Heart - Untreated high blood pressure strains the heart, irregular heart rhythm and enlargement of the heart lead to heart failure. (hartfalen).
Kidney - Blood vessel damage causes blood pressure to rise, which untreated, will result in brain swelling, headaches, retinal damage and seizures.
Lung - Two-thirds of all patients suffer from respiratory problems such as shortness of breath, coughing, difficulty breathing, (ademtekort, hoest) alveolitis (inflammation of lung air sacs), pneumonia and cancer.
Digestive - Esophagus damage can make it difficult to swallow food, and acid reflux ('t zuur) is common. A sluggish intestine may cause pain & bloating; undigested food can result in diarrhea, weight loss and anemia.
Skin & Joints - Carpal tunnel syndrome is common, as is muscle weakness, joint pain & stiffness. (spierzwakte, gewrichtspijn en stijfheid)

Bij het AMC ging wel een bel rinkelen, alleen bij de Inspectie Volksgezondheid kregen ze geen gehoor:

Vrijdag 5 maart 1999
Aanvang 15.35 uur

Verhoor patholoog Weening (AMC)


Oudkerk: Gaat u verder.
Weening: Omdat er in de
publiciteit veel gesproken is over
uranium en dergelijke heb ik daar ook
naar gekeken in de literatuur. Dan
kom je op een aantal publicaties over
uranium en silica, dat is een
bestanddeel van erts waarin uranium
zit, die ook SLE kunnen veroorzaken
en systemische sclerose, ook een
soort auto-immuunziekte, bij
mijnwerkers. Ik kom dus op
kwikchloride*, geïoniseerd goud,
bepaalde toxinen en eventueel, uit de
literatuur althans, uranium.

(kwik wordt gebruikt in explosieven , slaghoedjes)


Mijnheer Weening, u bent als
patholoog verbonden aan het AMC. Is
dat correct?
Weening: Dat is correct.
De voorzitter: U bent een expert op
het gebied van diagnose van
auto-immuunziekten.
Weening: Expert? Ja,
nierpathologie, misschien.
Weening: De meest
voorkomende is een schildklieraandoening,
waarbij schildkliercellen
worden aangevallen, Gravesthyroiditis.
Dat komt bij 1000 op de
100.000 mensen voor. Een andere
veelvoorkomende auto-immuunziekte
is bijvoorbeeld reumatoide artritis.
Dat heeft ook een heel hoge
prevalentie. Dat komt bij bijna 1000
mensen op de 100.000 voor.
Daarnaast is een bekende, die minder
frequent voorkomt, diabetes mellitus,
suikerziekte. Ik bedoel dan vooral de
suikerziekte die voorkomt op jeugdige
leeftijd. Dat is ook een autoimmuunziekte.
Multiple sclerose wordt ook geschaard onder de
auto-immuunziekten. Dat zijn
allemaal auto-immuunziekten die één
verschillend orgaan betreffen,
bijvoorbeeld de schildklier of de
gewrichten of, bij suikerziekte, de
cellen die insuline maken. Daarnaast
is er een aantal systemische

auto-immuunziekten waarbij niet één
orgaan specifiek wordt aangedaan,
maar waarbij er een meer algemene
verstoring is van witte bloedcellen,
lymfocyten en leukocyten, waarbij
heel veel verschillende organen
kunnen worden aangedaan. Dat zijn
de systemische auto-immuunziekten.

(...)

'Een paar dagen later
is er weer contact geweest tussen de
raad van bestuur (AMC) en de inspectie.
Men wilde in ieder geval de artsen in
Nederland de brief sturen die zojuist
aan de orde is gekomen. Men wilde
ze alert maken op een mogelijke
relatie met auto-immuunziekten, ook
omdat wij er intussen achter waren,
dat heel veel patiënten uit de regio
verhuisd waren of überhaupt van
elders kwamen.
Oudkerk: Maar dat is ook niet gebeurd.
Weening: Nee, dat is niet
gebeurd. Omdat wij toch met die
patiënten te maken hadden, hebben
wij uiteindelijk met het oog op de
medische zorgvuldigheid gezegd: wij
gaan onze artsen in huis en de
huisartsen met wie wij het onderzoek
doen, inlichten.
Oudkerk: Ik begrijp iets niet,
mijnheer Weening. U zegt - en ik
neem aan: goed gedocumenteerd -
dat doordat auto-immuunziekten vaak
sluimerend beginnen en lang
onopgemerkt of ongediagnosticeerd
blijven, weefselschade kan optreden
die bij vroege diagnostiek wellicht
kan worden beperkt. Dan ligt het toch
in de lijn der verwachting, dat de
inspectie in ieder geval iets, wat dan
ook, doet om hetgeen mogelijk bij
andere mensen te vinden is, te
beperken. Maar dat is in ieder geval
op dat moment niet gebeurd.
Weening: Nee, dat is niet
gebeurd.

IJzermans (AMC): De groep wordt
daardoor wat groter. Het heeft geen
klinische betekenis. Het verschil
tussen 34 en 16 is 18. Die 18 waren
mensen met schildklierafwijkingen.
Die heb ik speciaal genomen, omdat
uit de interviews met de huisartsen in
Zuid-Oost van juli/augustus bleek dat
er een paar zijn geweest die zeiden:
wij hebben in de praktijk een aantal
mensen met afwijkingen aan hun
schildklier, in die mate dat het wat
meer is dan normaal.
Van den Doel: U zegt:
endocrien, 18 gevallen. Dan blijven er
nog 16 gevallen over voor autoimmunziekten.
IJzermans: Dat klopt.
Van den Doel: Dat is toch
een heel hoog aantal?
IJzermans: Dat is ook de
reden waarom ik die groep apart heb
gepresenteerd. Als onderzoeker keek
ik daar nogal van op, eerlijk gezegd.

 

Inspecteurs Volksgezondheid hebben een broertje dood aan onrust.

Artsen willen graag genezen en als dat niet lukt, omdat ze ook de oorzaak van de kwaal niet kunnen achterhalen, worden ze onrustig. Als ze dus geen pillen of zalfjes kunnen verstrekken, zo blijkt bijvoorbeeld uit onderzoek naar ME en aanverwante kwalen, dan gaat de diagnose al snel richting neuro-psychiatrische kant.(TdO, ofwel Tussen de Oren)

Maar nog erger vinden ze het als buitenstaanders, leken, iets te berde brengen over hun vak, het vak van Geneesheer.

In het Tijdschrift van de NMG vond ooit een discussie plaats over de Bijlmerramp. Een werktuigbouwkundig ingenieur opperde dat er misschien toch explosieven waren achtergebleven in het vliegtuig en legde een relatie met fijnstof die bij explosies onstaat, semtex, shellshock, Cambodja-syndroom en de vreemde ziekten die de kop opstaken. Ook wees hij op het optreden van SLE bij uranium-mijnwerkers.

Waarna kennelijk een arts hem (niet zo fijntjes) verzocht zich bij zijn leest te houden; als techneut diende hij zich te bemoeien met het onderzoek naar de ophangpinnen van de motoren...

Zo werkt de macht dus.. Een open discussie is niet mogelijk. De medische stand schermt zichzelf af. De Inspectie Volksgezondheid had kennelijk de opdracht van Els Borst om elke vorm van 'onrust' te voorkomen.

Er mag beslist geen relatie met de ramp zijn. Punt.


Het wordt echter steeds duidelijker dat grote hoeveelheden uranium-oxide, gifgassen en verbrandingsprodukten van hoog-explosieve stoffen, waaronder kwik, plus mogelijk een forse dosis lithium, voor tal van sterf- en ziektegevallen hebben gezorgd.

Behalve leukemie (zeven sterfgevallen bekend), was er een geval van lymfe-kanker, teelbalkanker, longkanker, waren er onder andere veel problemen met de schildklier (lithium? uranium?) en treden er zeldzame auto-immuunziekten op die duidelijk gerelateerd kunnen worden aan uranium en eventueel kwik.

Ook chef Plettenberg werd voor 't lapje gehouden. Dat bleek tijdens het verhoor van zijn voorman Richard Wybrandi. Uit een dossier dat hij mee naar huis had genomen, kwamen twee versies van dezelfde loadinstruction van de Boeing boven water:

Mevrouw Augusteijn-Esser: Wij
hebben geconstateerd dat het een
kopie is. Zij zijn identiek op één
puntje na. Dat intrigeert ons
bijzonder. Op pallet 42P, onderaan,
het laatste vakje de derde pallet van
links, staat op het exemplaar dat door
de heer Huneker (Aeroground) is ondertekend: 41.
Die nummers zijn anders. Op het ene
papier staat daar 2525 en daaronder
weer 2525 en op het door de heer
Plettenberg ondertekende formulier
staat na 2525 vervolgens 4662. Kunt u
dat verklaren?

Dat kon Wybrandi niet.

Aannemelijk is echter dat er op het laatste moment pallets zijn verwisseld.

Wybrandi heeft op de avond van de ramp veel vrachtpapieren gekopieerd en curieus is ook dat El Al manager Weinstein wist dat Wybrandi thuis een dossiertje had over de ramp.

Achtte Wybrandi het niet onverstandig - om zijn positie veilig te stellen- dat hij wel wat ' cards in his sleeve' kon gebruiken of was het een opdracht van hogerhand?

Feit is dat Wybrandi later bij El Al Tel Aviv ging werken, en dat zijn zaakwaarnemer waar hij het 'ramp-dossier ' had gestald, op zekere dag bezoek kreeg van twee Engelssprekende mannen. Kort nadat ze min of meer het huis waren binnengedrongen, werd de overrompelde man nogal bruut aangepakt: Hij werd op de bank gezet en kreeg te horen dat hij maar beter kon blijven zitten als zij bezig waren met het doorspitten van de administratie van Wybrandi.

Ze gingen er vandoor, wapperend met een stapeltje gekleurde papieren. 'These are the originals', zeiden nog tegen elkaar bij het verlaten van het pand, de zaakwaarnemer verbouwereerd achterlatend.

Waren dit de vrachtbrieven die betrekking hadden op de 20 ton onvindbare lading? De zeven pallets munitie, die Aeroground-man Lamers heeft gezien?(zie hierna). De vrachtbrieven die tijdens de parlementaire enquete opeens miraculeus boven water kwamen? En waarin het alleen ging om onschuldige zaken als beeldschermen en toetsenborden? En waarvan wij aannemen dat ze gewoon 'gefaked' zijn?

Want El Al kon immers pas met die 'ontlastende' papieren op de proppen komen, als ze de 'originals' in hun bezit hadden. En pas ook op het moment dat er vijf jaren na de ramp verstreken waren, de periode waarna vrachtforwarders hun archief met een gerust hart mogen - en zeker ook zullen- vernietigen.

Oudkerk tegen BVO-onderzoeker Erhart: : Dan kom ik even terug op een andere verklaring van de heer Boer (vrijwillige Brandweer, red.) , gerelateerd aan wat u zojuist heeft verteld over de mijnheer van Aero Groundservices die erbij was. De heer Boer heeft hier afgelopen donderdagmiddag verklaard dat een man op hem afkwam die tegen hem zei: jij bent Carel Boer. De man zei toen tegen Boer: ik moet jou spreken. Hij vertelde mij – de heer Boer – dat er zeven pallets met munitie aan boord zijn geweest en dat een aantal pallets is uitgeladen om het contragewicht (bedoeld wordt de combinatie van overload en off-balance Red.) van het toestel niet in gevaar te brengen. Hij zegt: ik weet zeker dat het zeven pallets met munitie waren. Ik – de heer Boer – vraag hem: wie ben jij? Ja, hij had de eindverantwoordelijkheid van Aero Groundservices. Ik kon de man herkennen aan een bordje van AG, aldus de heer Boer.

Zeven pallets met munitie: in aanmerking genomen dat een volle vliegtuigpallet 1500 tot 3000 kg kan wegen, dan gaat hier om 10500 tot 21000 kg, waarvan een groot deel uit verarmd uranium kan hebben bestaan.

Goudsblom van de El Al belading: (weight and balance): Van El Al cargo (Aaij) krijg ik een lijst met palletnummers en gewichten. Die verwerk ik in mijn beladingsprogramma. Dit wordt gefaxt naar de jongens op het platform (Wybrandi) en die beladen de machine onder supervisie van El Al operations (Plettenberg).

Voorzitter Meijer: Uw toelichting is heel duidelijk. Kunt u de commissie iets vertellen over de verdeling van de verantwoordelijkheden op een dergelijk moment tussen u en de heer Aaij?

Goudsblom: Zijn verantwoordelijkheid is het om de lijst met de palletnummers samen te stellen en aan mij te geven. Mijn taak is het om de vracht op zo'n manier in het vliegtuig te plannen dat het vliegtuig in balans is.

Als er op het laatste moment zeven pallets munitie aan boord zijn gebracht, en als er vlak daarna weer munitie of andere vracht uitgehaald is, omdat anders -als dat niet zou gebeuren- de balans van het vliegtuig verstoord zou worden, dan moet Goudsblom dat hebben geweten. Ook van de wijzigingen in de loadinstruction, moet hij op de hoogte geweest zijn. Evenals Aaij (verantwoordelijk voor de lijst met de palletnummers) en Wybrandi (de man van de fysieke belading).

Met name Wybrandi moet dan precies hebben geweten wat er weer is uitgegaan. Aangezien Israel een land is, dat constant in oorlog is, is het vrijwel ondenkbaar dat de (waarschijnlijk Franse DU)-munitie er weer uitging. Security had immers alles in het werk gesteld om de munitie het land in en er ook weer langs de douane te krijgen.

Welke lading ging er uit?

We kunnen dit slechts achterhalen door een aantal opvallende zaken te combineren.

Eerst moet vastgesteld worden dat er flink wat pogingen zijn gedaan, en soms met succes, om journalisten en actievoerders op het verkeerde been te zetten. We moeten dan denken aan om de tuin leiden, valse informatie verschaffen en geruchten verspreiden, alles om mogelijke achtervolgers op een dwaalspoor te brengen. Heel waarschijnlijk was dat een 'joint operation' tussen de toenmalige BVD/MID en de Mossad, ofwel de ISA.

We hebben al de merkwaardige gang van zaken rond de radarbeelden aangestipt, waarbij journalist Heijboer van de Volkskrant exclusief een 'viewing' kreeg aangeboden. Heijboer werd ook op het spoor gezet van de verdwenen cockpit-voice-recorder. Lange tijd heeft hij getracht de waarheid te achterhalen van het gerucht dat de recorder ergens in de Bijlmer onder een bed van een ramptoerist lag. Het spoor liep dood. Heijboer had verder contact met een man die zei voor de Mossad te werken. Deze verklaarde dat de Boeing door een Nederlandse autoriteit zou zijn teruggeroepen en dat deze op baan 27, de Buitenveldertbaan moest landen. (El Al vrijpleiten van schuld met betrekking tot de noodlanding over bewoond gebied)

Ook het verspreiden van een afwijkende foto van de betreffende recorder kan onder de noemer desinformatie worden geschaard. Zelfs Van Thijn verklaarde in een EO-programma dat het niet ondenkbaar is dat de Mossad 'm in bezit heeft (maar waarschijnlijk is hij al lang en breed en met enig vertoon opgeblazen in de Negev-woestijn, red.).

Dan was er nog het plutoniumsmokkelverhaal waar andere journalisten zich gretig in vastbeten. Ook de Klankbordgroep van Bos was een willige prooi voor de desinformatietactici van Docters van Leeuwen en collegae.

Dan de foto's met de zogenaamd scheefhangende motor. Bleek later optisch bedrog te zijn volgens TNO.

Zo deelden de geheimagenten links en rechts met gulle hand vette, hapklare kluiven uit.

Wat te denken van het mycoplasma-verhaal? Na de Golfoorlog dook opeens ene professor Nicolson op die beweerde dat het allemaal kwam door mycoplasma (meestentijds een onschuldig beestje dat het midden houdt tussen een bacterie en een virus), dat zodanig bewerkt was dat het HIV-kenmerken had gekregen. (Is Nicolson door de CIA ten tonele gevoerd om de aandacht af te leiden van het verarmd uranium-verhaal?)

Toen in de Bijlmer de term Golfoorlog-syndroom viel, had iedereen ook opeens last van mycoplasma. En zoals de Amstelveense internist Kurk al bij de PEC opmerkte (hij behandelde tientallen Schiphol-hangar-8-medewerkers met extreme vermoeidheidsverschijnselen) dat hij het ondenkbaar achtte dat die beestjes in een brand met een temperatuur van soms wel 3000 graden overleven, toch werd er onderzoek naar verricht.

De bedoeling was duidelijk: je gaat onderzoek doen naar iets waarvan je weet dat het er niet is en het aardige is dat je dan blind de uitkomst kunt raden: er werd bij de betrokkenen geen verkeerd mycoplasma aangetroffen.

CIA, BVD, MID, ISA, zij allemaal hebben er soms erg veel belang bij om de publieke opinie te sturen. Door aanhoudend verwarrende berichten rond te strooien, die later dus geen hout blijken te snijden, raakt het grote publiek gedesinteresseerd. 'Ik word een beetje moe van die ramp', hoor je dan al gauw. 'Het zal allemaal wel.'

Dat was dan ook precies de bedoeling. Bijkomend voordeel voor de jongens van de geheime dienst: journalisten krijgen, ook al hebben ze wel groot nieuws, steeds minder ruimte van hun redactiechefs om hun verhalen groot te brengen.

Soms moet ook iets wat wel waar is (zoals de geheime DU-munitietransporten vanuit Frankrijk naar Schiphol) geneutraliseerd worden door andere 'wilde' verhalen. Zo kreeg Bos van de Klankbordgroep ook informatie toegespeeld over de smokkel van plutonium vanuit Rusland naar Schiphol. En er was iemand die Bos zelfs foto's aanbood van de berging van de DC-3 motor die gezagvoerder Fuchs ter hoogte van Marken zou hebben gedumpt . De bedoeling was natuurlijk dat verhaal van de munitietransporten net zo ongeloofwaardig zou gaan klinken als die andere twee verhalen. Dat is goed gelukt. Bos werd gehoord door de PEC, maar werd niet erg serieus genomen. Te wild allemaal. Te hoog James Bond-gehalte.

Waarom moest het verhaal van de DC-3 motor ook de wereld in worden geholpen? Wel, El Al Security had een probleem. Er zat teveel munitie in het toestel. Het was uit balans en overbeladen. 'Dan die motor er maar uit', kan een heel logische actie geweest zijn. Dat scheelde toch weer 2045 kilogram. Maar de motor kwam wel in de papieren voor. En was niet gevonden temidden van de wrakstukken. Zo'n enorm gevaarte laat zich niet gemakkelijk verdonkeremanen, dus ...er moest snel een schokkend verhaal worden verzonnen. En waarom Marken? Omdat via transpondersignalen en ooggetuigeverslagen hard te maken was dat de Boeing daar nooit was geweest. Het dump-verhaal kon dus feitelijk ontkracht worden, maar bleef toch een beetje boven de ramp hangen. Want die motor was immers nooit echt boven water gekomen...

Waarom niet?

Op 5 oktober zijn er diverse vrachtvluchten van
Amsterdam naar Tel Aviv geweest.

Er is één reguliere Boeing van El Al naar Tel
Aviv gegaan, één Boeing 747 van
UPS gecharterd als vervanging van
het gecrashte vliegtuig, één Boeing
737 van Hapag Lloyd gecharterd en
nog een vliegtuig van Avistar, dat
kwam van Oostende in België.

Het is zonneklaar dat zich op 5 oktober in de loodsen van Aeroground op Schiphol grote hoeveelheden vracht hebben bevonden die belastend zouden kunnen zijn voor de positie van El Al. Vracht bijvoorbeeld die zogenaamd al veel eerder met een andere vlucht was meegegaan, er lag mogelijk nog meer wapentuig of gifgas dat snel weg moest van de plek des onheils en naar alle waarschijnlijkheid lag ook de bewuste DC-3 motor in de Aeroground-loods! Had de Rijksluchtvaartdienst op die dag de loodsen doorzocht, dan was er direct veel meer rond de ramp duidelijk geworden.

HET BEWIJS dat er andere zaken in het vliegtuig zaten dan op papier stond, leverde de El Al cargo operations manager Plettenberg. Toen hij aan boord ging voor een laatste check, zag hij een grote partij lithium-batterijen.

Later, toen hij de ordner met vrachtbrieven in handen kreeg, kon hij daar geen letter van terugvinden.

Het is niet te achterhalen of lithium-batterijen toen al tot de gevaarlijke stoffen werden gerekend, (na enkele spontane branden moet nu al een hoeveelheid van twee lithiumbatterijen tot Hazmat (hazardous materials) worden gerekend), dus op de NOTOC, notification to captain worden vermeld.

Hoe het ook zij, lithium is niet alleen zeer brandbaar, maar heeft ook een merkwaardige invloed op de schildklier.

Laten we voor alle duidelijkheid dit vaststellen:

Er was lithium aan boord.

Er was munitie met koppen van verarmd uranium aan boord.

Er waren hoog-explosieve materialen aan boord.

Er waren gifgassen aan boord.

Je hoeft dus echt geen chemicus of wetenschapper te zijn om tot de conclusie te komen dat in de heksenketel die ontstond na de crash, met temperaturen tot 3000 graden Celsius, een zeer giftige cocktail is gebrouwen.

En dan zegt het RIVM dat de kans verwaarloosbaar klein is dat mensen er iets van opgelopen hebben.

Het RIVM-rapport moet meteen de prullebak in; het door het RIVM voorspelde ene kankergeval per 1 miljoen inwoners kan als wetenschappelijke onzin, natte vingerwerk en als volledig door de geschiedenis achterhaald worden bestempeld.

Maar desondanks zult

Gij de Schiphol-President-Directeur g e l o v e n die zei dat - Godzijdank- alle gevaarlijke stoffen net in Amsterdam waren uitgeladen ...

Zult Gij de Media-Socioloog prijzen die wijd en zijd verkondigt dat journalisten liegen, en dat overheidsfunctionarissen de waarheid spreken...

En wee U, wankelmoedige van geest, U die volledig het vertrouwen heeft verloren in de overheid, U kunt zich voor behandeling onverwijld in verbinding stellen met de Heer Psycholoog, want Hij alleen kan al uw klachten herleiden tot die ene, zaligmakende ziekte, de PostTraumatische StressStoornis.

 

Want dat is het overheidsrecept om het volk in te pakken:

Trek een blik Deskundigen open.

 

De Metaalmoeheiddeskundigen, de PTSS-deskundigen, de uraniumdeskundige Keverling Buisman, de mediahype-deskundige Vasterman, de nazorgdeskundige Marie-Louise Tiesinga, de RIVM-volksgezondheiddeskundigen, de AMC-GeenCorrelatiedeskundigen.

Laat dan de AIVD flink wat desinformatie rondstrooien en na verloop van tijd ebt de opwinding wel weg.

 

Bad Luck ofwel Domme Pech

Men weet al sinds 1879 dat het werken in uraniummijnen longkanker veroorzaakt.

De pekblende, het afval dat op grote hopen werd geggooid , zou z'n naam te danken hebben aan Pech, domme Pech.

'An extensive central pathology archive therefore exists for the Wismut mining company in the area of Thuringia and Saxony. This unique archive contains tissue samples and protocols of 28 995 autopsy cases, of which 5974 were lung tumours, covering the years 1957–94.'

In German textbooks on the aetiology of lung cancer, as far back as 1879 the term Schneeberg lung cancer is mentioned and the ore Pechblende, dumped in vast quantities on slag heaps as a waste material, obtained its name because of Pech used in the context of "bad luck"

Had Anne gewoon domme pech?

En om alvast de deskundigen de mond te snoeren die ongetwijfeld beginnen te zeuren over het verband tussen roken en longkanker, zij kennen natuurlijk ook dit onderzoek onder non-smoking Navajo-indianen:

Uranium mining and lung cancer in Navajo men
JM Samet, DM Kutvirt, RJ Waxweiler, and CR Key
Abstract

We performed a population-based case-control study to examine the association between uranium mining and lung cancer in Navajo men, a predominantly nonsmoking population. The 32 cases included all those occurring among Navajo men between 1969 and 1982, as ascertained by the New Mexico Tumor Registry. For each case in a Navajo man, two controls with nonrespiratory cancer were selected. Of the 32 Navajo patients, 72 per cent had been employed as uranium miners, whereas no controls had documented experience in this industry.

 

Nano-deeltjes DU veel gevaarlijker

dan natuurlijk uranium

Marion Falk, a retired chemical physicist who built nuclear bombs for more than 20 years at Lawrence Livermore Lab, was asked if he thought that DU weapons operate in a similar manner as a dirty bomb.


"That's exactly what they are. They fit the description of a dirty bomb in every way."


According to Falk, more than 30 percent of the DU fired from the cannons of U.S. tanks is reduced to particles one-tenth of a micron (one millionth of a meter) in size or smaller on impact. "The larger the bang" the greater the amount of DU that is dispersed into the atmosphere, Falk said.

With the larger missiles and bombs, nearly 100 percent of the DU is reduced to radioactive dust particles of the "micron size" or smaller, he said.
When asked if the main purpose for using it was for destroying things and killing people, Falk was more specific:


"I would say that it is the perfect weapon for killing lots of people."


When a DU round or bomb strikes a hard target, most of its kinetic energy is converted to heat " sufficient heat to ignite the DU. From 40% to 70% of the DU is converted to extremely fine dust particles of ceramic uranium oxide (primarily dioxide, though other formulations also occur). Over 60% of these particles are smaller than 5 microns in diameter, about the same size as the cigarette ash particles in cigarette smoke and therefore respirable.

(uit:Gatti/Montanari: Nanopathology)

Irak, waar tonnen verarmd uranium zijn afgeschoten, wordt geteisterd door kanker, miskramen en geboorteafwijkingen. Het land is er letterlijk mee vergeven. Dat toont bijvoorbeeld de analyse van een cigaret uit Bagdad: Roken is daar inderdaad dodelijk. De weapons of mass-destruction van Bush (senior en junior) brachten ze zelf mee...

Nano-deeltjes Uranium, maar ook andere zware metalen als Lood, Tungsten en Cobalt, die vrijkomen bij explosies dringen diep door in het lichaam: longen, lympheklieren, testes...

 

Duizend keer de impact van een Rontgen-foto

"Ingested DU particles can cause up to 1,000 times the damage of an X-ray", said Mary Olson, a nuclear waste specialist and biologist at the Nuclear Information and Resource Service in Washington D.C.


It is this difference in particle size as well as the dust's crystalline structure that make the presence of DU dust in the environment such an extreme hazard, and which differentiates its properties from that of the natural uranium dust that is ubiquitous and to which we all are exposed every day, which seldom reaches such a small size. This point is being stressed, as comparing DU particles to much larger natural ones is misleading.


The U.S. Military and its supporters regularly quote a Rand Corp. Study which uses the natural uranium inhaled by miners.

(maar zoals we hierboven hebben gezien is dat ook niet gezond; het is dat de werkomstandigheden beter geworden zijn, waardoor er minder kanker voorkomt, red.).


Particles smaller than 10 microns can access the innermost recesses of lung tissue where they become permanently lodged. Furthermore, if the substance is relatively insoluble, such as the ceramic DU-oxide dust produced from burning DU, it will remain in place for decades, dissolving very slowly into the bloodstream and lymphatic fluids through the course of time. Studies have identified DU in the urine of Gulf War veterans nine years after that conflict, testifying to the permanence of ceramic DU-oxide in the lungs. Thus the effects are far different from natural uranium dust, whose coarse (relatief grove) particles are almost entirely excreted by the body within 24 hours.

Al in de 'late seventies' wist men bij het Department of Defense (DoD) dat DU-kogels, als die een 'solid target' treffen, spontaan ontbranden, waarbij tijdens temperaturen tot 3000 C 'nanodeeltjes' ontstaan. Juist die superkleine deeltjes, tot een tienduizendste van een mensenhaar, zijn supergevaarlijk, omdat ze overal in doordringen.

Bij de explosies van DU-munitie en de raketten in de Bijlmer moeten ook deze nano-deeltjes zijn vrijgekomen. Maar het gaat niet alleen om uranium. Vaak is het een legering; er worden ook titanium, aluminium, tungsten, nikkel en bijvoorbeeld zirkonium, lanthanum en molybdeen (kleine hoeveelheden lanthanum toegevoegd aan staal maken het beter bestand tegen inslag; legeringen van molybdeen met kleine hoeveelheden lanthanum zorgen ervoor dat het metaal harder wordt en minder gevoeling voor temperatuursschommelingen.) en andere metalen gevonden.

Als we dan ook nog bedenken dat veel DU afkomstig is van reprocessed Uranium uit kerncentrales (uitgewerkt splijtbaar materiaal), dan mogen we daar ook nog diverse andere gevaarlijke splijtprodukten bijdoen, zoals: Plutonium-239 , U-236, Cesium-137, Molybdeen-99, Americium-241, Neptunium-236, Cobalt-60, Ferrium-55...

In een sigaret uit Sarajevo (after the war) vonden de onderzoekers Gatti en Montanari onder andere nano- en microndeeltjes Lanthanum, Praseodymium, Neodymium, Cerium en Samarium. Dat was de Aura King Size LIGHT! In een andere sigaret troffen ze Uranium en Thorium aan.

Neodymium kan ook een radioactieve isotoop zijn: 144 ND en 150 Nd. Samarium wordt gebruikt als neutronenvanger in kerncentrales (146SM). 142Ce is ook een radio-isotoop. De genoemde metalen (lanthaniden) worden vaak aangetroffen in vindplaatsen van uranium en thorium.

 

 

De Goalkeeper. Ooit ontwikkeld met de volgradar van Holland Signaal, nu onderdeel van de Thales group (Frans, voormalig GE-Thomson CSF). Thales heeft weer banden met EADS (Airbus, Eurocopter), MBDA (missile systems) bezit TDA armements (aircraft rocket systems, smart munitions etc). De DU-munitie zal dus wel Frans zijn.

Een Amerikaans kanon van General Electric, de GAU-8 Avenger, werd hierbij gekoppeld aan nieuw ontwikkelde zoek- en richtradars van Hollandse Signaal Apparaten. In feite bestaat de GAU-8 uit 7 kanonnen , cirkelvormig opgesteld. Zowel kaliber (30 mm) als vuursnelheid (4200 schoten per minuut) bieden voldoende garantie om een naderende raket niet alleen te raken, maar daadwerkelijk te vernietigen, zo is uit een serie proefnemingen gebleken.

De Koninklijke Marine schafte 23 systemen aan.

 

(wordt vervolgd)


 

Reageren? mail naar

:sybrand@nethwork.nl

(remove:)